17 września doszło do przełomowego momentu w sprawie ogrodu, który od dłuższego czasu budził coraz większe emocje i pytania wśród działkowców. Tego dnia powołany został zarząd komisaryczny. Sam ten fakt pokazuje, że sytuacja była na tyle poważna, iż konieczne stało się wprowadzenie nadzwyczajnego sposobu zarządzania.

Powołanie zarządu komisarycznego nie jest zwykłą formalnością. To środek stosowany wtedy, gdy dotychczasowy sposób funkcjonowania jednostki przestaje dawać gwarancję prawidłowego prowadzenia spraw, a potrzebne jest uporządkowanie sytuacji, przywrócenie kontroli oraz odbudowanie zaufania. Dla wielu działkowców był to sygnał, że wcześniejsze problemy nie były jedynie „nieporozumieniem”, lecz sprawą wymagającą realnej interwencji.

Kolejnym ważnym krokiem było wybranie komisarycznej komisji rewizyjnej. To wydarzenie miało szczególne znaczenie, ponieważ sama zmiana zarządu nie wystarcza, jeśli równolegle nie zostanie zapewniona rzeczywista kontrola nad dokumentami, finansami i podejmowanymi decyzjami. Komisja rewizyjna ma bowiem pełnić funkcję kontrolną i sprawdzać, czy działania podejmowane w jednostce są zgodne z przepisami, uchwałami oraz interesem członków.

Dla działkowców oznaczało to jedno: po okresie chaosu i narastających wątpliwości zaczęto wreszcie tworzyć mechanizmy, które mogą doprowadzić do wyjaśnienia nieprawidłowości i uporządkowania całej sytuacji. Powołanie zarządu komisarycznego było pierwszym etapem ratowania przejrzystości i prawidłowego funkcjonowania ogrodu. Wybór komisarycznej komisji rewizyjnej był natomiast potwierdzeniem, że potrzebna jest nie tylko zmiana personalna, ale też realny nadzór i rozliczenie tego, co działo się wcześniej.

W praktyce oba te kroki należy odczytywać łącznie. Najpierw wprowadzono zarząd, który miał przejąć odpowiedzialność za bieżące funkcjonowanie i stabilizację sytuacji. Następnie powołano komisję rewizyjną, która miała patrzeć na ręce, analizować dokumenty i pilnować, by proces naprawczy nie pozostał jedynie na papierze.